Een zondagwandeling in de Hout

fotovandaag, zondag, een gelukkige dag.  vanochtend hebben we het koude winterweer getrotseerd voor een bezoek aan de kinderboerderij in de haarlemmerhout. reuzengeiten, een ietwat agressieve knol, vlaamse reuzen, onzichtbare herten en een aantal pasgeboren bokjes onder een warme lamp. de hout, een stukje bos met een muziekkoepel en een uitspanning waar ze pannenkoeken verkopen. het stadsdomein van jonge ouders met kinderen, verliefde stelletjes en actieve wandelaars.

Zo ging het er in 1839 aan toe: 

"In deze toestand blijft De Hout tot elf uren of half twaalf.
Alsdan rukt de voorhoede der Haarlemse wandelaare er in.

Zij bestaat voornamelijk uit dezulken, die zich de overige dagen, aan beroep of nering gebonden, van alle vertreding spenen moeten, en dus des zondags de grootstse appetijt hebben. Het zijn de kleine winkeliers met lange roksmouwen; de boekhouders met watten in de oren; de ambachtsbazen met hoge hoeden, lange panden, en lange lenden; allen met hun vrouwen één, en met hun dochters drie graden boven haar stand gekleed, en alleen in dit bijzondere geval met hun zonen, wanneer deze het niet zó ver in de wereld hebben gebracht om zich hunner te schamen; want er vallen secretarieklerken, ondermeesters en kleine bloemisten onder voor; maar indien dit het geval niet is, dan ook kunt gij zeker zijn, vader en zoon met gelijke en gelijkvormige rottingen te zien voortschrijden.

Voor het overige bemerkt men reeds nu een enkel jong mens uit deftiger stand, hetzij dan een notarisklerk of een surnumerair bij het goevernement van Noordholland, die, daar hij geen schepsel wist te verzinnen, aan wie hij na kerktijd een bezoek schuldig was, nu maar naar Stoffels stapt en, verbaasd van daar nog niemand van zijn kennis te ontmoeten, zich met de hond van de kastelein behelpt, die door zijn innemende vriendelijkheid bewijst dat mijnheer habitué is. "
Een fragment uit: Een onaangenaam mens in de Haarlemmerhout, de Camera Obscura van Hildebrand.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-03. Bookmark the permalink.

3 Responses to Een zondagwandeling in de Hout

  1. christinA IP 213.84.211.137 says:

    De Camera Obscura, verplicht leesvoer voor ons vroeger,het koek vergulden is de schuld ervan dat ik nooit meer iets van Hildebrand heb gelezen.

  2. Alice says:

    Ik had de Camera Obscura als verplichte kost eens voorbij zien zweven, maar nu met volwassen geest lees ik dit fragment en denk "Die Hildebrand was nogal onverbiddelijk in zijn oordeel over zijn medemens"

  3. Sjaalman says:

    @ Alice, christinA IP 213.84.211.137, het is ook niet mijn favoriet. Als import-Haarlemmer toch grappig om te lezen hoe het er ruim anderhalf eeuw geleden aan toegang in de parel aan het Spaarne.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s