het Hoofd, en de Stoffelijke Geest

fotoen zij sloeg tweemaal in zijn hals met al haar kracht: en hieuw hem zijn hoofd af, en zij wentelde het lichaam van het bed. (judith 13, 9)
Wie kent niet het indrukwekkende schilderij van de onthoofding van Holofernes (olie op doek (145 × 195 cm) — ca. 1599 Galleria Nazionale d’Arte Antica, Rome) van Michelangelo Merisi da Caravaggio (1573 – 1610)? Met haar daad bewees Judith de stad Betulia een grote daad, maar wat ging er door Holofernes heen? De onthalsing met het zwaard. En daarna? Laten we er gemakshalve van uit gaan dat er daarna niets meer is. Het geheugen is gewist. Het stapeltje herinneringen en ervaringen, opgedaan in het leven, wordt eensklaps onderuitgehaald en er blijft niets over. Behalve een stoffelijk overschot. Het lot van miljarden mensen na Holofernes. Ook het onze. 
Dus eigenlijk was het al om niet, zou je kunnen zeggen. Of gaat het hierna verder en was het toch ergens om te doen?
Mensen geloven graag in een hiernamaals, een behoefte geboren uit de ontevredenheid over het  nu.

Waarom dan? Een vraag die Zajra ons regelmatig stelt. Waarom dan? Vragen stellen. Van wezenlijk belang in de ontwikkeling van een kind. Het laatste antwoord in een lange reeks is meestal daarom. Daarom? Wat zou het laatst mogelijke antwoord zijn? Nog een vraag. Is ons bewustzijn een illusie?
Is ontwikkeling een illusie? En bewegen we ons enkel van niets naar niets? En waarom dan? 

Sommigen beweren dat geloof niet thuishoort in de categorie wetenschap. Waarom dan? Wie wil weten blijft vragen, wie niet vraagt gelooft het wel.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-03. Bookmark the permalink.

9 Responses to het Hoofd, en de Stoffelijke Geest

  1. PW says:

    Als het gaat om levensvragen heb ik die vraag nog nooit kunnen stellen. Ik krijg het niet uit mijn mond.
    Er is een kinderboek (naam kwijt..) wat begint met: Waarom moet ik kaas op brood en ik wil niet aan tafel, ik wil liever met een bord op schoot met een warme wafel. Geweldig boek, zal Zajra ook vast leuk vinden.

  2. sjaalman says:

    @ PW, als je ooit op de titel komt…wil je het me dan vertellen? We zijn benieuwd!

  3. Voordaan says:

    Stof tot nadenken. Ik wil ook graag de titel horen van het boek dat PW noemt! Heel veel plezier morgen Sjaal en family! Waarom dan? Nou gewoon, omdat ze jarig is, toch?

  4. ali cirillioglu says:

    Beste Sjaalman, deze leven is eerder een illusie dan het ontwikkeling, tevens je levens-bewustzijn, dit neem je mee naar de "andere kant". We groeien van Niets naar Alles, waarom, ZEER SIMPEL, we zijn, o, zo, nieuw, pas van de pers, die nog geperst moet worden! We hebben geen (wel een beetje- collective bewustzijn is waar!)echte eigen geschiedenis.
    Daarom is een religieuze RAAD, "wees geduldig" zeer op zijn plaats!
    Vriendelijk Gegroet en Selam!

  5. Sjaalman says:

    @ Voordaan, dank je, en weer een pak sneeuw! Wat een mooi cadeau.
    @ Ali, waarom dan?

  6. ali cirillioglu says:

    Sjaalman@ we hebben nog veel te groeien!
    Selam!

  7. Woudje says:

    Ik word steeds nieuwsgieriger naarmate ik ouder word. Stel steeds vaker "Waarom ?". Van de week weer Cees Dekker gezien (de gelovige natuurwetenschapper). Dan wordt het vraagteken in mijn hoofd alleen maar groter. Hoe is dit mogelijk ?
    Mooi dat Ali en Cees het zo zeker weten. Ik weet steeds minder.

  8. Woudje says:

    En daar ben ik enorm blij om !

  9. Bart says:

    ‘Vragen stellen – van wezenlijk belang in de ontwikkeling van een kind." En daarna dan? Wat betekent een vraag in de ontwikkeling van een volwassene? Wanneer is een volwassene overigens volwassene? En wat gebeurt er met het kind, dat die volwassene was? Wat onderscheid het kind van de volwassene? En hoe laat zich de grens of tenminste toch de overgang van fase naar fase zien?
    Wat is er mis met een "Ik weet het niet" (in plaats van een "daarom")? M.i. leren we met die "daarom"s van ons dat de vraag niet open mag blijven staan – een antwoord, een oplossing biedt de geruststellende afgrendeling van de (openstaande) vraag. Als kind worden we afgescheept met de "daarom"s (of een ander wel of niet zinnig antwoord). Als volwassene weten we niet beter en hebben we een geruststellend antwoord nodig als afgrendeling van de openstaande vraag.
    Lastig om mensen weer te leren leven met die openstaande vragen, leren die vraag als onderzoeks-energie gevende impulsen te koesteren en (soms lijdend) te verdragen…
    Groet,
    Bart

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s