Het Dogma van v Hulten

foto[l]michiel van hulten, de nieuwe partijvoorzitter van de pvda, heeft zijn eerste (spraakmakende) interview er op zitten. hij sprak met een journalist van de nieuwe revu. niet over de inhoud- de politiek dus- maar over de rol van de journalist in het politieke debat. van hulten stelt voor om een gedragscode op te stellen voor journalisten en politici. behalve zijn eigen fractie voelt de tweede kamer hier niets voor. ‘de politiek moet nooit regels stellen aan de journalistiek’, meent vvd-aanvoerder van aartsen. volgens groenlinks-leider halsema ‘heb je straks geen journalisten meer nodig als je deze code invoert’. (bron: vk, 9 februari)

Waar ging het nu eigenlijk over? Een persoonlijke reconstructie van een interview. 

Waarom wil je de politieke journalistiek nu eigenlijk aan banden leggen? (vraag zoals ik hem zelf gesteld zou hebben)

In vergelijking met Engeland, Duitsland, Frankrijk en België vind ik de Nederlandse journalistiek van beduidend mindere kwaliteit. Hoe lang zit Ferry Mingelen al in de studio? Ik mis diepgang, ook in kranten en weekbladen. Het politieke debat is verhyped, te hijgerig. Dat zorgt voor oppervlakkigheid.” (ingekorte reactie op de –niet geciteerde- vraag van de NR-journalist)

En wat wil je daaraan veranderen? (vraag zoals ik hem zelf gesteld zou hebben)

Wat mij betreft komt er in Den Haag een politiekjournalistiek Dogma, een code of conduct: tien regels van zuiverheid waaraan journalisten zich conformeren. Dat de pers bijvoorbeeld niet mag knippen in een redenering: of je publiceert een antwoord van een Kamerlid of minister in zijn geheel, óf in zijn geheel niet. Verder: geen embargo’s meer, geen gebruik van anonieme bronnen, weg met off the recordgesprekken. (ingekorte reactie op de –niet geciteerde- vraag van de NR-journalist)

Wat is er nu eigenlijk zo vervelend aan dat lekken, het is informatie die angstvallig verborgen wordt gehouden. (vraag zoals ik hem zelf gesteld zou hebben)

Door de lekcultuur wordt de verhouding tussen pers en politici bovendien incestueus.” (ingekorte reactie op de –niet geciteerde- vraag van de NR-journalist)

Wanneer ga je met je censuurcampagne aan de slag? (niet gestelde vraag)

Na de gemeenteraadsverkiezingen van maart, dan presenteer ik een concept-Dogma van tien punten, haha. (aangepast antwoord op een niet gestelde vraag).

Enfin, de onafhankelijkheid van de pers… Wie durft een politicus straks nog te citeren als Van Hulten zijn zin krijgt? Een politicus die zich misspreekt zal zich later met succes beroepen op begripsverwarring door de journalist, zij zal spreken van onjuiste citaten, en de journalist heeft weer heel wat uit te leggen aan haar broodheer, de hoeder van het woord. 
De autoriteit van de politicus stijgt. De politieke actor verandert van deelnemer (in) naar opdrachtgever van het medium du débat politique.
De journalist verwordt tot een pennenridder die nooit gelijk heeft en iets later tot een kritiekloos notulist. 

De Tweede Kamer heeft het deze maal aan het juiste eind. Dogma’s kun je maar beter overboord gooien. Hoe dat moet kan Michiel het best navragen bij zijn partijgenoot Wouter Bos.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-02. Bookmark the permalink.

One Response to Het Dogma van v Hulten

  1. Rob says:

    En weer valt er een partij af als potentieel ontvanger van mijn stem.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s