Reflectie: grote woorden, grote Fuga

[L]Een moment van bezinning.
Hier de reactie van Paul Bernhard, naar aanleiding van mijn reactie op zijn advies aan Willem van Deursen. Muziek (ook als bijlage deze keer!): Tsihi Tsihi van het Finse gezelschap Sirmakka. Dans ze!!!

Bij toeval besloot ik het pak van Sjaalman te openen. Niet helemaal bij toeval want Willem van Deursen had me er via via al op attent gemaakt. Maar vanavond was het echt toeval En daar vind ik Willem gepaard aan mezelf, en als ‘vriend’ neergezet… Dit zijn dus precies de kleine dingetjes die er wat mij betreft toe doen aangaande het hele persoonlijkheids-weblog gebeuren. Want ook jij Sjaalman, schuwt de grote woorden als eenzaamheid en zelfmoord niet, maar of iemand dat vervolgens leest, dat is de vraag. Toch paar je me aan Willem, en dicht je me een ‘zwarte visie’ toe. Beiden doen me glimlachen, en plotseling beseffen dat ik (we) deel uit maken van een veel groter geheel dan we eigenlijk beseffen.
Ik heb inderdaad grote bedenkingen bij het blog fenomeen, wat niet wil zeggen dat ik het afkeur. Ik vraag me alleen voortdurend af hoeveel van al die blogs daadwerkelijk gezien worden, en meer nog, gelézen (-.
Ikzelf lees liever een boek, maar zit tegenwoordig te vaak en te veel achter de pc, om dezelfde reden als jij, misschien?
Iemand die een blog schrijft over het feit dat hij naar Intieme Brieven van Janacek zit te luisteren omdat dat bij zijn stemming past is alleen maar interessant voor een lezer die dat kwartet kent, én die ene heel bijzondere uitvoering, van het Vlach Quartet.
Waarheen wil ik nu, met deze reactie? Geen idee. Ik vind het jammer, net zoals jij, dat Willem vertrokken is, en wil je alleen maar vragen eens te kijken op Golfstromen of Ruinol*

Ik ben nog steeds van mening dat, ach laat ook maar even voor het moment. wil je van gedachten wisselen dan kan je me vanaf nu vinden.

Iamand schreef (wie ben ik helaas vergeten, het kan Marai, Nietzsche, Besson geweest zijn, ik ben het kwijt): Als iemand een ander vertelt dat hij eenzaam is, dan is hij niet meer eenzaam.

Daarom schreef ik deze reactie.

groet

Große Fuge, opus 133

Luister naar immense stilte
tussen viertal, verbeten strijkend
verdrinkend in het zicht van’t einde
dat hij aanstaande wist
Waar het donker schijnen moest
en er te vinden het onzichtbaarst licht

Niet lezend, niet wetend
maar ook niet schrijvend
veeg ik de tranen uit mijn ogen, richt
mijn oor naar de leegste plek voor mij te vinden
en hoor mijn oorverdovend leeg bestaan
verzonken worden tot een gedicht

* ps: geen idee of de links werken of goed doorkomen, ik kan hier niets controleren, behalve achteraf als het te laat is. Indien gewenst, mail dan maar (-.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-01. Bookmark the permalink.

3 Responses to Reflectie: grote woorden, grote Fuga

  1. JohandeWith says:

    Alles fungeert hoor Sjaalman. Nu zullen we Theodora maar vragen om een dansje te maken, indien haar voeten tenminste willen meedoen. 😉

  2. sjaalman says:

    Lijkt me prachtig, Theodora, dans je mee?
    Wat een heerlijkheid he, muziek!

  3. CurtislipS says:

    cxhnort

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s