Open brief aan Hans Feddema en de vrijheid

fotobeste hans,

ten eerste de beste wensen voor een wijs en zinvol 2006.

Het is tijd om te reflecteren. eigenlijk zinvol om elke dag te doen, zelfreflectie, er is nog nooit iemand slechter van geworden in mijn optiek. Ik heb je in het verleden al eens mijn mening over artikel 23 uit de doeken gedaan en daar ben ik ondanks (of juist dankzij) zelfreflectie niet op teruggekomen, ook niet na het lezen van jouw artikelen. 

Ik citeer uit jouw artikel van 4 januari: 
‘Pas als migranten geborgenheid vinden in de eigen gemeenschap verbinden ze zich met hun nieuwe vaderland. Integratie via een zekere segregatie dus. Daarom ben ik ook niet bang voor moslimscholen en de gelijkstelling van bijzonder en openbaar onderwijs zoals artikel 23 van de Grondwet dat doet.’
‘Uiteraard moet misbruik worden voorkomen. De rechtsorde in ons land staat daar borg voor, evenals het verbod op discriminatie en racisme. Geen enkel onderwijs is neutraal, ook het openbare niet. Elke bril op de werkelijkheid is immers onderhevig aan allerlei waarden. De staat draagt als het goed is zorg voor deugdelijk
onderwijs op scholen van uiteenlopend pluimage, zoals op Montessorischolen en scholen met uiteenlopende religieuze rituelen. De staat draagt tevens zorg voor de vrijheid en de financiële gelijkstelling van deze scholen.’

Jij stelt enkele interessante zaken aan de orde, met als terugkomende thema de rol van het geloof in een integratieproces. Twee abstracte grootheden waar ik eerlijk gezegd niets mee heb (het persoonlijke is politiek). Ik kan me vinden in het leven en werk van enkele schrijvers die achteraf humanist werden genoemd, maar ook dat is maar een etiket. Ik ben van mening dat artikel 23 geen bestaansrecht heeft. De integratie die het volgens jou zou opleveren is een toestand die door de oppervlakkige buitenwereld als zodanig zou kunnen worden waargenomen, net zoals die in jouw voorbeeld van de Verenigde Staten van Amerika. Er zijn weinig naties waar mensen en bevolkingsgroepen zo perfect langs elkaar heen leven als in de VS. Het past prima in de ieder-voor-zich mentaliteit van dit land. Maar in Nederland is de situatie (gelukkig) toch (nog) iets anders, al hollen we hard achter de grote broer aan.

En dan. Jij stelt dat geen enkele openbare school neutraal is. Want elke visie op de werkelijkheid wordt voorafgegaan door een set waarden. Lijkt me heel verstandig, ik ken geen voorstanders van waarde(n)loos onderwijs, Hans. Dat deze set van waarden kan worden gekleurd door een religie of methodiek is heel verklaarbaar, zoveel mensen zoveel wensen zullen we maar zeggen. Maar wat is de wens van een 4-jarige bij zijn of haar schoolkeuze? Een kind van een praktiserende moslim gaat doorgaans naar een moslimschool, een kind van Joodse ouders naar een Joodse school. En als de ouders niet uitgesproken religieus of levensbeschouwelijk zijn, dan bepaalt het aanbod de keuze en dat is in de meeste gevallen een speciale school. In mijn buurt bevinden zich 3 katholieke basisscholen tegenover 1 openbare. Hoezo vrijheid van onderwijs?

Een hartelijke groet van Robin. 

Naschriftje: Het schrappen van artikel 23 betekent, zoals je zult begrijpen, niet het einde van de integratie. Ook niet het begin. Het baat niet. Het artikel is een middel zonder doel. Wel staat het de ontwikkeling van openbare scholen in de weg (het geld kan immers maar eenmaal uitgegeven worden). Waarom zou je er dan aan vasthouden? Op de schop ermee!

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2006-01. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s