Interview met Sjaalman

fotozo op de valreep een interview tussen rösse simons en sjaalman. aan en voor daan. 

some of us live like princes
Some of us live like queens
Most of us live like me
and don’t know what it means
to take our place in one world…

(uit: John Martyn, One World, 1977)

Wie is Sjaalman?

Wie ben ik? Dat is een vraag waar ik ieder willekeurig moment een ander antwoord op heb gegeven, geef en zal geven. Als we nou de vraag omdraaien en stellen wie ik niet ben, is dat een optie? Waarschijnlijk ook niet. Strikt genomen ben ik de persoon die zich nu Sjaalman noemt op zijn digitale Volkskrant(dag)boek. Iemand die zich vereenzelvigt met..ach, nee laat ik het mezelf en u als interviewer iets makkelijker maken, stel de vraag nog maar een keer. 

Wie is Sjaalman?

Sjaalman is Robin Arends, geboren in de warme zomer van 1972 te Hilversum in het Diaconessenhuis . Vanaf dag 12 tot mijn 10e levensjaar woonde ik in een van de door omroep- en televisiemedewerkers ingenomen jaren-50 flatblokken aan de Berlagelaan, tegenover de Berlagevijver en de Noorderbegraafplaats. Ik zat op de Multatulischool, vandaar Sjaalman. In 1982 ben ik met mijn ouders naar het turfstekersdorp Kortenhoef verhuisd. Op mijn 17e heb ik zonder succes een toelatingsexamen (instrument: piano) gedaan aan het conservatorium in Hilversum, het dorp waar ik drie jaar later zelfstandig terugkeerde. Nadat de deur naar een muzikale loopbaan voor mij was gesloten koos ik zonder een keuze te maken een opleiding waarmee ik uiteindelijk journalist zou kunnen worden. In 1996 studeerde ik, inmiddels woonachtig in Amsterdam, af als politicoloog. Drie jaar en een kind later werd ik aangesteld bij de gemeente Amsterdam, voor en in het vers gefuseerde stadsdeel van de moord op Theo van Gogh, lokatie Watergraafsmeer. Twee relaties en twee kinderen verder werk ik daar nog steeds. Ik woon inmiddels in Haarlem en schrijf er columns voor de digitale wijkkrant. Met het ter ziele gaan van het blad wellicht als freelancer voor het Haarlems Dagblad.
Genoeg.

Wat deed je zo allemaal voordat je blogde? 

Pianospelen, drinken, praten, zorgen, vrijen en lezen, naast dat wat ik daarvoor ook al deed.

Waarom begon je bij de Volkskrant een eigen weblog?

Vraag me niet waarom, ik weet wel hoe en wanneer. Een van de twee redactrices van de digitale wijkkrant heeft me er op attent gemaakt, kort voor een NVJ-lezing over burgerjournalistiek. Het onderhouden van een website kost aanzienlijk meer tijd dan een weblog. De Volkskrant maakt loggen wel heel eenvoudig, je hebt snel een internetwaardig resultaat.

Waar schrijf je over?

De mens en zijn/haar werk.

Wie inspireert je of wat is jouw inspiratiebron?

De kinderen, de natuur, eenieders krankzinnigheid en de vruchteloze pogingen van sommigen voornoemde zaken te cultiveren.

Wanneer schrijf je het liefst?

Op woensdag. Dat is mijn zorgdag. Overdag als de kinderen even rustig zijn en ‘s-avonds als de kinderen in bed liggen.

Hoe lang ga je nog door?

De Sjaal is mijn langstlopende project. Ik heb enige tijd, in 1999 om precies te zijn, een kritische site onderhouden over de PvdA (onder meer met bijdragen van Karina Schaapman). Enkele jaren later etaleerde ik op deActivist.org de visie van mijn maatschappijkritische geest en vanaf 1 december 2004 dus de Lachende sjaal, sinds 1 oktober 2005 als Volkskrant(b)log. Ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoud.

Heb je een wens, een boodschap voor Het Publiek in het nieuwe jaar?

Ja, ik zou het eenieder willen toeschreeuwen: LEEF NU! Er is een leven voor noch na de dood. En geloof me, ik ben er geweest – evenals u.

Lijkt me een mooie afsluiting. Sjaalman, bedankt.

Het genoegen was geheel aan mijn kant.

Advertisements
This entry was posted in oud-vkblog-2005-12. Bookmark the permalink.

7 Responses to Interview met Sjaalman

  1. Voordaan says:

    Robin, de foto sloeg recht in het hart. Herkenning, dat blonde kopje op de foto. Mooi interview, wat schrijf jij ogenschijnlijk makkelijk maar wat kies je je woorden mooi. Woensdag zorgdag. Leef nu! De journalistiek, het leven naast het werk en het loggen. Met veel interesse en plezier gelezen! Dank! Ik zal je linken…Daan

  2. Sjaalman says:

    Dank je, Daan, voor al je complimenten!! Ik plak er nog even een e bij in de eennalaatste zin, …zo.

  3. sjaalman says:

    Het blonde meisje, inmiddels bijna 4, klimt tegenwoordig op eigen houtje de boom in, afgelopen weekend nog met haar grote zus op de Mookerheide. Ik kan er uren naar kijken.

  4. Solvejg says:

    Goed dat je op de valreep nog even met een interview komt! Leuk om te lezen. Ga maar gewoon door, waarom niet? De zin: ‘ik weet nog niet hoe lang ik dit nog volhoud’ is van een negatieve verwachting. We zien het wel: next year!

  5. JohandeWith says:

    Zeg maar dat dit een mooie oudejaarsafsluiting is.
    Enne, Solvejg, het is echt niet zo negatief hoor, als weblogger weet je maar nooit hoe de boot vaart. Meer dan eens heb ook ik diverse andere weblogs gehad en gesloten, gewoon omdat ik er geen zin meer in had.
    De zin in bloggen is, volgens mij, slechts aanwezig wanneer het innerlijk dat toelaat.

  6. Voordaan says:

    Mijn blonde meisjes zijn ook boomklimmers! Wens je een heel goed jaar, met diegenen die je lief zijn.

  7. Sjaalman says:

    Lieve mensen, een digitale omhelzing voor jullie allemaal.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s